به رسم عادت ميخواهم عبادتت کنم، اما اين عادت مرا آرام نميکند.

مهربان آسماني من!

اي جاري در تمام لحظه هاي عمرم، اي نزديکتر از هر چيز و هر کس به من، ميدانم که ميداني در تمام ثانيه هايم حضور تو باعث قوت قلبم است.

خدايم!

نميخواهم طاعتت و عبادتت از روي عادت باشد، توفيق آن را عطا فرما تا نه فقط از روي نياز بلکه از روي خلوص نيت و بندگي خالصانه براي تو به سجده افتم.

پناهم!

توفيق عبادت خالصانه و پاک عطا کن، ميخواهم تمام لحظه هاي زندگيم از عطر نام پاک تو سرشار شود، ميخواهم نور وجودت مرا در برگيرد، مگر نه اينکه ما خليفه تو روي زمين هستيم؟ پس توفيق بندگي عطا کن، بندگي بي ريا، نه براي رضاي خلق بلکه براي رضايت خاطر تو....

ميدانم که ميداني اين بنده کوچک سراپا تقصير تو، بي تو هيچ است، هرگز نخواه لحظه اي به حال خود باشم بگذار کنارم حست کنم.

مهربان آسماني من! ميدانم که هرگز تنهايم نميگذاري!ميدانم مهربان من....