غصه نخور مسافر اينجا ما هم غريبيم
از ديدن نور ماه يه عمره بی نصيبيم
فرقی نداره بی تو بهارمون با پاييز
نميبينی که شعرام همه شدن غم انگيز!
غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نيست
اينجا ولی آسمون اشک ريختنم بلد نيست
غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت
فدای برق ناز اون چشمای قشنگت
غصه نخور مسافر تلخه هوای دوري
من که خودم ميدونم که تو چقدر صبوری
غصه نخور مسافر بازم ميای به زودی
ما رو بگو چه کرديم از وقتی تو نبودی
غصه نخور مسافر غصه اثر نداره

از دل تو ميدونم هيچکی خبر نداره
غصه نخور مسافر رفتيم تو ماه اسفند
بهار تو برميگردی چيزی نمونده بخند
غصه نخور مسافر هميشه اينجوری نيست
هميشه که عزيزم راهت به اين دوری نيست
غصه نخور مسافر تولده دوباره
غصه نخور مسافر؛غصه نخور ستاره
غصه نخور مسافر؛غصه کار گلا نيست
سفر يه امتحانه به جون تو بلا نيست
غصه نخور مسافر تو خود آسمونی
در آرزوی روزی که بيای و بموني
«مريم حيدر زاده»